สาระสำคัญ/ความคิดรวมยอด

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า คือ วรรณคดีที่พระยาอุปกิตศิลปสารแปลและดัดแปลงมาจากกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษเรื่อง Elegy Written in a Country Churchyard ของกวีชาวอังกฤษ ธอร์มัส เกรย์ กลอนดอกสร้อยประกอบด้วย 33 บท แต่ละบทมี 2 กลอนสุภาพ หรือ 4 คำกลอน (รวม 8 วรรค) วรรคแรกมี 4–5 คำ และคำที่สองของวรรคแรกใช้คำว่า “เอ๋ย” ส่วนคำสุดท้ายของบทลงท้ายด้วย “เอย” การแบ่งวรรคตอนในการอ่านควรสังเกตรูปแบบสัมผัสและลำดับวรรคเพื่อให้เข้าใจความหมายและสัมผัสของบท กลอนดอกสร้อยมีคุณค่าในการสะท้อนศิลปะการประพันธ์ไทย ทั้งด้านโครงสร้าง ภาษา และความงดงามทางวรรณศิลป์

ตัวชี้วัด/จุดประสงค์การเรียนรู้

ตัวชี้วัด

    ท 5.1 ม.2/1 สรุปเนื้อหาวรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่านในระดับที่ยากขึ้น

    ท 5.1 ม.2/2 วิเคราะห์และวิจารณ์วรรณคดี วรรณกรรมและวรรณกรรมท้องถิ่นที่อ่านพร้อมยกเหตุผลประกอบ

    ท 5.1 ตัวชี้วัด ม.2/3 อธิบายคุณค่าของวรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่าน

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. ด้านความรู้ ความเข้าใจ (K)

   1) อธิบายความเป็นมาของวรรณคดี เรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า และประวัติผู้แต่งได้

   2) อธิบายลักษณะคำประพันธ์และฉันทลักษณ์ของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า รวมถึงวิธีการแบ่งวรรคตอนในการอ่านได้

2. ด้านทักษะ/กระบวนการ (P)

    - เขียนถ่ายทอดความรู้และยกตัวอย่างประกอบการอธิบายจากการศึกษาภูมิหลังของวรรณคดีได้อย่างเหมาะสม

3. ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A)

    - ตระหนักและเห็นคุณค่าของวรรณคดีไทย โดยแสดงออกผ่านการตั้งใจเรียน และการสะท้อนคิดถึงข้อคิดที่ได้จากการเรียนรู้

การวัดผลและประเมินผล

- ใบงานที่ 1 เรื่อง ตามรอยภูมิหลังวรรณคดี

- ใบงานที่ 2 เรื่อง การแบ่งวรรคตอนการอ่าน