นาฏยศัพท์ หรือศัพท์เฉพาะทางวิชานาฏศิลป์ ศัพท์ที่ใช้เกี่ยวกับลักษณะท่ารำ ที่ใช้ในการฝึกหัดเพื่อแสดงโขน ละคร ฟ้อน รำ เป็นคำที่ใช้ในวงการนาฏศิลป์ไทย สามารถสื่อความหมายกันได้ทุกฝ่ายในการแสดงต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความเข้าใจตรงกันระหว่างผู้แสดงและผู้ชม
ภาษาท่านาฏศิลป์ เป็นการนำท่าทางต่างๆ และสีหน้าที่มีอยู่ตามธรรมชาติ เช่น คำพูด กริยาอาการ อารมณ์ ความรู้สึก มาปฏิบัติเป็นท่าทางนาฏศิลป์ไทยที่มีความหมายแทนคำพูด ให้สอดคล้องกับจังหวะเพลงและการขับร้องและถูกต้องตามแบบแผนเพื่อให้สื่อความหมายได้โดยตรง ซึ่งจะทำให้ผู้ชมเข้าใจ
ตัวชี้วัด
- ศ 3.1 ม.1/2 ใช้นาฏยศัพท์หรือศัพท์ทางการละครในการแสดง
ม.1/3 แสดงนาฏศิลป์และละครในรูปแบบง่าย ๆ
ม.1/4 ใช้ทักษะการทำงานเป็นกลุ่มในกระบวนการผลิตการแสดง
จุดประสงค์
1 ด้านความรู้ ความเข้าใจ (K)
- มีความรู้ความเข้าใจอธิบายประเภทของนาฏยศัพท์ได้
- วิเคราะห์ อธิบายประเภทของภาษาท่าและหลักการตีบท
2 ด้านทักษะ/กระบวนการ (P)
- ฝึกฝนและปฏิบัติท่านาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์
3 ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A) (ของแต่ละวิชา)
- มีความตั้งใจในการเรียนรู้สามารถปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า การตีบทได้อย่างมั่นใจ มีความรักในความเป็นไทยและนำไปประยุกต์ใช้ในการประกอบอาชีพในอนาคต
- แบบประเมิน
- แบบสังเกต
เข้าสู่ระบบ
สื่อประกอบการสอน เรื่อง นาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์ (1)