การนำเสนอวรรณคดีในยุคดิจิทัลนั้น ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงบนหน้ากระดาษ แต่สามารถถ่ายทอดผ่าน สื่อประสม (Multimedia) ที่ผนวก "วัจนะภาษา" (บทกวีที่แต่ง) เข้ากับ "อวัจนะภาษา" (ภาพ, สี, การจัดวาง) การออกแบบการนำเสนอที่ดีต้องใช้หลักการ "วรรณศิลป์ส่องทาง ทัศนศิลป์ส่องภาพ" คือการตีความอารมณ์ของกาพย์ฉบัง ๑๖ ที่แต่งไว้ ออกมาเป็น Mood & Tone ทางศิลปะ ด้วยเครื่องมือทางเทคโนโลยี เพื่อให้สารที่ส่งออกไปมีพลังกระทบใจผู้ชมสูงสุด
ตัวชี้วัด
สาระที่ 1 การอ่าน
ตัวชี้วัด ท 5.๑ ม.3/3 สรุปความรู้และข้อคิดจากการอ่านเพื่อนำไป ประยุกต์ใช้
สาระที่ 3 การฟัง การดู และการพูด
มาตรฐานการเรียนรู้ ท 3.๑ สามารถเลือกฟังและดูอย่างมีวิจารณญาณ และพูดแสดงความรู้ ความคิด และความรู้สึกในโอกาสต่าง ๆ อย่างมีวิจารณญาณและสร้างสรรค์
ตัวชี้วัด ท 3.๑ ม.3/3 พูดรายงานเรื่องหรือประเด็นที่ศึกษาค้นคว้า
จุดประสงค์การเรียนรู้
1) อธิบายหลักการเลือกสีและรูปแบบตัวอักษรให้สอดคล้องกับอารมณ์ของบทประพันธ์ได้
2) ออกแบบสตอรี่บอร์ด (Storyboard) เพื่อวางแผนการนำเสนอกาพย์ฉบัง ๑๖ ได้อย่างสร้างสรรค์
3) ให้ความร่วมมือในการทำงานกลุ่ม
วิธีการ
1. ตรวจคำตอบใบงาน
2. ตรวจผลงานการสะท้อนตามประเด็น
เครื่องมือ
1. ตรวจผลงานจากใบงาน และแบบประเมินใบงานที่ 17
2. สังเกต/จดบันทึกการร่วมกิจกรรม