การวิเคราะห์คุณค่าวรรณศิลป์ คือ การพิจารณาไตร่ตรองและประเมินความงามที่ปรากฏในบทประพันธ์อย่างละเอียดลึกซึ้ง เพื่อให้เห็นถึงชั้นเชิงในการรังสรรค์ผลงานของกวี ทั้งในด้านการเลือกใช้ถ้อยคำ การเรียบเรียง และการใช้โวหารเพื่อให้สื่อถึงอารมณ์และความรู้สึกได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นกระบวนการที่ช่วยให้ผู้อ่านเข้าถึงความสุนทรีย์ และแก่นแท้ของวรรณกรรมมากกว่าการเข้าใจเพียงเนื้อเรื่องในระดับพื้นฐาน
ตัวชี้วัด
มาตรฐานการเรียนรู้ ท 5.๑ เข้าใจและแสดงความคิดเห็น วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมไทยอย่างเห็นคุณค่าและนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง
ตัวชี้วัด ท 3.๑ ม.๓/๕ วิเคราะห์ วิจารณ์ และประเมินเรื่อง ที่อ่านโดยใช้ กลวิธีการเปรียบเทียบเพื่อให้ผู้อ่าน เข้าใจได้ดีขึ้น
จุดประสงค์การเรียนรู้
1) ยกตัวอย่างบทประพันธ์ในในบทพากย์เอราวัณที่มีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ได้
2) เขียนบอกคุณค่าด้านวรรณศิลป์จากบทร้อยกรองที่กำหนดให้ได้
3) เขียนประเด็นสำคัญ ตามวัตถุประสงค์ของสารที่ได้รับ
วิธีการ
1. ตรวจคำตอบใบงาน
2. ตรวจผลงานการสะท้อนตามประเด็น
เครื่องมือ
1. ตรวจผลงานจากใบงาน และแบบประเมินใบงานที่ 8
2. สังเกต/จดบันทึกการร่วมกิจกรรม