คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทย คือ คำที่รับมาจากภาษาของชนชาติอื่น เพื่อนำมาใช้สื่อสารให้เหมาะสมกับบริบทและวัฒนธรรมไทย เช่น ภาษาบาลีและสันสกฤต ซึ่งมีโครงสร้างของภาษาประกอบด้วยระบบเสียง หน่วยคำ และระบบโครงสร้างของประโยค ภาษาบาลีและสันสกฤตมีหน่วยเสียง 2 ประเภท
คือ หน่วยเสียงสระและหน่วยเสียงพยัญชนะ นักเรียนควรเข้าใจลักษณะการสร้างคำของภาษาบาลีและสันสกฤต รวมทั้งสามารถจำแนกและใช้คำเหล่านี้ได้อย่างถูกต้อง เหมาะสมตามความหมาย เนื่องจากมีคุณค่าในการช่วยพัฒนาทักษะภาษาไทยให้ถูกต้อง อีกทั้งยังเป็นการสืบสานภูมิปัญญาทางภาษา และสร้างความเข้าใจในความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมระหว่างไทยกับชนชาติอื่น
ตัวชี้วัด
ท 4.1 ม.2/5 รวบรวมและอธิบายความหมายของคำภาษาต่างประเทศที่ใช้ในภาษาไทย
จุดประสงค์การเรียนรู้
1. ด้านความรู้ ความเข้าใจ (K)
1) อธิบายที่มาของภาษาบาลีได้
2) บอกหลักการสังเกตคำภาษาบาลีได้
2. ด้านทักษะ/กระบวนการ (P)
1. สังเกตลักษณะและระบุคำภาษาบาลีจากตัวอย่างได้
2. วิเคราะห์และจำแนกคำภาษาบาลีในภาษาไทยจากข้อความหรือบริบทได้
3. ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A)
- แสดงความตั้งใจและมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องที่มาของภาษาบาลีและหลักการสังเกตคำภาษาบาลีอย่างต่อเนื่อง
- ใบงานที่ 1 เรื่อง รู้จักภาษาบาลี
- ใบงานที่ 2 เรื่อง วิเคราะห์และจำแนกคำภาษาบาลีในภาษาไทย