สาระสำคัญ/ความคิดรวมยอด

ภาษาพูดและภาษาเขียนเป็นเครื่องมือสำคัญในการสื่อสาร การเข้าใจถึงลักษณะเฉพาะของภาษาทั้งสองประเภทช่วยให้ผู้เรียนสามารถเลือกใช้ภาษาได้อย่างเหมาะสมกับบริบทต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ภาษาพูดมักใช้ในการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการ มีลักษณะยืดหยุ่นและเป็นธรรมชาติ ส่วนภาษาเขียนมีลักษณะทางการมากกว่า เน้นความถูกต้องของไวยากรณ์และการเรียบเรียง ความสามารถในการแยกแยะและใช้ภาษาอย่างเหมาะสมจึงเป็นทักษะพื้นฐานที่ส่งเสริมความสำเร็จในการเรียนรู้ การสื่อสาร และการดำรงชีวิตในสังคม

ตัวชี้วัด/จุดประสงค์การเรียนรู้

ตัวชี้วัด                                                                                                            

ท 4.1 ม.1/4  วิเคราะห์ความแตกต่างของภาษาพูดและภาษาเขียน

จุดประสงค์                                                                                                

ด้านความรู้ ความเข้าใจ (K)

- นักเรียนอธิบายลักษณะของภาษาพูดและภาษาเขียนได้อย่างถูกต้อง     

ด้านทักษะ/กระบวนการ (P)

- นักเรียนเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างภาษาพูดและภาษาเขียน และเลือกใช้ได้อย่างเหมาะสมกับสถานการณ์              

ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A)

- นักเรียนบอกความสำคัญของการใช้ภาษาพูดและภาษาเขียนในชีวิตจริงได้

การวัดผลและประเมินผล

ตรวจใบงานเรื่อง ปรับภาษาคิด พิชิตการเขียน