สาระสำคัญ/ความคิดรวมยอด

วรรณยุกต์เป็นเครื่องหมายแสดงระดับเสียงสูงต่ำในภาษา คำที่มีรูปพยัญชนะและสระเหมือนกันถ้าเสียงวรรณยุกต์ต่างกัน

จะทำให้คำนั้นมีความหมายต่างกัน เสียงวรรณยุกต์จะปรากฏทุกครั้งเมื่อมีการออกเสียง คำไทยทุกคำจะปรากฎเสียงวรรณยุกต์กำกับอยู่ด้วยเสมอ

คำบางคำมีรูปวรรณยุกต์กำกับหรืออาจจะไม่มีรูปวรรณยุกต์กำกับอยู่ก็ได้ วรรณยุกต์มี ๔ รูป ได้แก่ รูปเอก รูปโท รูปตรี รูปจัตวา และมี ๕ เสียง ได้แก่ เสียงสามัญ เสียงเอก เสียงโท เสียงตรี เสียงจัตวา 

ตัวชี้วัด/จุดประสงค์การเรียนรู้

ตัวชี้วัด

ท ๔.๑ ป.๔/๑ สะกดคำและบอกความหมายของคำในบริบทต่าง ๆ 

จุดประสงค์

๑. บอกรูปและเสียงวรรณยุกต์ของคำในภาษาไทยได้ถูกต้อง

๒. อ่านและเขียนคำที่มีรูปวรรณยุกต์ได้ถูกต้อง

๓. มีความมุ่งมั่นในการทำงาน

การวัดผลและประเมินผล

๑. ใบงานที่ ๙ เรื่อง เขียนคำจากภาพ (กิจกรรมกลุ่ม)

๒. ใบงานที่ ๑๐  เรื่อง วรรณยุกต์ไทยผันอักษร

 

ปีการศึกษา 2564 / 1
ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4
กลุ่มสาระ ภาษาไทย
หน่วย หน่วยที่ ๑ รู้รักษ์หลักภาษา
ชั่วโมง รู้รักษ์หลักภาษา
เรื่อง วรรณยุกต์ผันอักษร ๑๔ มิ.ย. ๖๔ (มีใบงาน และใบความรู้)
แผนการสอน ครูธีระพล แก้วคำจันทร์ และ ครูวรรณรี วุ่นนุรักษ์
ครูผู้สอน ครูธีระพล แก้วคำจันทร์ และ ครูวรรณรี วุ่นนุรักษ์