[เสียงดนตรี]
[เสียงร้อง]
(เมฆ) ทำไมการบ้านปิดเทอม
มันต้องยากขนาดนี้ด้วย
(ตะวัน) ไหนดูสิ
จงเขียนเรียงความ โตขึ้นฉันอยากเป็นอะไร
นายก็เขียนไปตามที่อยากสิ อะไรก็ได้
อย่างนั้น โตขึ้นฉันอยากเป็นแมวอย่างแก่นแก้ว
จะได้ไม่ต้องทำการบ้าน
ไม่ต้องท่องหนังสือ
ไม่ต้องไปโรงเรียน
ฉันอยากเป็นแมว
[เสียงหัวเราะ]
แมวยังไม่ต้อนรับนายเข้าพวกเลยนะ
[เสียงหัวเราะ]
(ปู่ศร) ถ้าเมฆพูดแบบนี้สมัยก่อน
คนต้องหาว่าเพี้ยนแน่
เพราะตอนนั้นใครที่ได้เรียน
ถือว่าโชคดีมากนะ
โชคดี
โชคดีอย่างไรเหรอครับ
ก็สมัยก่อนน่ะ
ไม่ได้มีโอกาสเรียนหนังสือกันง่าย ๆ หรอก
กว่าจะมีโรงเรียนสำหรับคนทั่วไป
ก็สมัยในหลวงรัชกาลที่ 5 เลยนะ
มีใครมาหาปู่หรือเปล่าครับ
ใคร
[เสียงดนตรี]
จะไปจะมา ไม่ให้เตรียมตัวเลย
ก็พอฟังปู่เล่าแล้วมันตื่นเต้น
อยากมาเห็นโรงเรียนสมัยก่อนเสียหน่อย
นี่มันวัดชัด ๆ
ไหนล่ะโรงเรียน
คนเมื่อก่อนเขาเรียนกับพระที่วัดอยู่แล้ว
ถ้าจะตั้งโรงเรียนใหม่
แล้วตั้งที่วัดก็ไม่เห็นแปลก
(นักเรียน) ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์
เสียงอะไร ผีหรือเปล่า
- คิดค่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้ - ผีที่ไหนเล่า เสียงคนโน่นไง
เพราะเหตุจักอยู่กับ
กายอาต-มานา
พี่ครับ พี่เป็นคนใช่ไหมครับ
[เสียงตกใจ]
โผล่มาเงียบ ๆ โคลงกลอนที่ท่องไว้
ลืมหมดเลย
[เสียงดนตรี]
ขอโทษทีครับ
ว่าแต่พี่ท่องหนังสือเหรอครับ
ขยันน่าดูเลยนะครับ
ก็ต้องขยันสิ
ถ้าใครรู้ว่านักเรียนวัดมหรรณพารามสอบตก
อายเขาตายเลย
เสียชื่อโรงเรียนหลวงของราษฎรแห่งแรกหมด
จริงหรือเปล่าคะที่ว่า
ตอนนี้ใคร ๆ ก็อยากเรียนหนังสือ
จริงสิ แต่ก่อนนะ
มีแต่พวกลูกเจ้านายในวังที่ได้เรียนหนังสือ
แต่เดี๋ยวนี้ในหลวงทรงตั้งโรงเรียน
ให้ชาวบ้านทั่วไป
ลูกชาวนาอย่างฉันก็พลอยได้เรียนไปด้วย
[เสียงดนตรี]
พี่ครับ ขอถามหน่อยครับ
โตขึ้นพี่อยากเป็นอะไรเหรอครับ
อยากเป็นหมอน่ะ
ตอนนี้ มีโรงเรียนแพทย์ตั้งใหม่แถววังหลัง
เพราะตอนนี้หมอในบ้านเรายังมีน้อย
พอเกิดโรคระบาดทีก็แย่กันไปหมดเลย
พอราษฎรมีความรู้
และสุขภาพแข็งแรง
ก็จะได้มาช่วยกันพัฒนาบ้านเมือง
ฉันว่านี่แหละที่ในหลวงท่านต้องการ
เอาละ ฉันต้องไปก่อนแล้ว
ต้องกลับไปท่องหนังสือต่อด้วย
[เสียงดนตรี]
นึกออกแล้ว ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร
[เสียงเอฟเฟกต์และเสียงแมว]
[เสียงดนตรี]
ไหน ไม่เห็นมีใครมาเลย
สงสัยผมตาฝาดครับ
นี่ ปู่ว่าจะชวนไปเที่ยวข้างนอกเสียหน่อย
ไปด้วยกันไหม
ไม่เป็นไรครับ ผมทำการบ้านดีกว่า
โตขึ้นผมอยากเป็นหมอ
ผมอยากช่วยคน
ถ้าอย่างนั้นต้องขยันกว่านี้อีกสิบเท่านะ
ใช่ไหมคะปู่
ปู่ว่าอาจจะต้องร้อยเท่านะ
[เสียงหัวเราะ]
อย่างนั้นเราไปกันดีกว่าค่ะปู่
สู้ ๆ นะคนต้องขยันร้อยเท่า
ร้อยเท่าเลยเหรอ
ขอเป็นแมวด้วยคนไม่ได้เหรอ
[เสียงแมว]
[เสียงดนตรี]
ในหลวงรัชกาลที่ 5
เปิดโอกาสให้คนไทยทุกคน
ได้เรียนหนังสืออย่างเท่าเทียมกัน
และยังให้เงินจัดตั้งโรงเรียนแพทย์
เพื่อให้มีหมอไว้รักษาคนป่วย
เมื่อคนไทยมีทั้งความรู้และสุขภาพที่ดี
ก็จะช่วยกันพัฒนาประเทศได้
ฉันจะตั้งใจเรียนให้เก่ง
จะได้ไปช่วยคนอื่นแบบที่ในหลวงหวังไว้
[เสียงดนตรี]
มีเหตุการณ์ที่ทำให้ชาวไทยต้องเจ็บช้ำ
เหตุการณ์นั้นเรียกว่า
วิกฤตการณ์ ร.ศ.112
ตอนนั้นฝรั่งเศสอยากได้
ดินแดนทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง
พอเราไม่ยอม
ฝรั่งเศสจึงส่งเรือรบเข้ามา
[เสียงร้อง]
ที่ไหนนี่
ตรงโน่นมีเรือจมอยู่ด้วย
ของไทยหรือของฝรั่งเศส
ตกลงสู้กันยังไง